« قَدْ جاءَكُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّكُمْ » ؛ « 1 » دليل روشن از جانب پروردگارتان براى شما آمد . در جاى ديگر در قضيّه حضرت يوسف عليه السلام مىفرمايد : « وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِها لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّهِ » ؛ « 2 » آن زن قصد او كرد و او نيز اگر برهان پروردگار را نمىديد ، قصد وى مىنمود . در جاى سوم در داستان حضرت موسى عليه السلام و فرعون مىفرمايد : « فَذانِكَ بُرْهانانِ مِنْ رَبِّكَ إِلى فِرْعَوْنَ وَمَلَائِهِ » ؛ « 3 » اين دو برهان روشن ( عصا و يد بيضا ) از پروردگارت به سوى فرعون و اطرافيان اوست . در اين آيات واژهء « برهان » به خداوند متعال آن هم با وصف « ربّ » اضافه شده ؛ يعنى اين برهان به اقتضاء ربوبيّت خدا است . رب يعنى چه ؟ راغب اصفهانى درباره كلمه « ربّ » مىنويسد : الربّ في الأصل التّربية وهو إنشاء الشيء حالًا فحالًا إلى حدّ التمام يقال : ربَّه وربَّاهُ وربّبه . . . فالرّبُّ مصدرٌ مستعارٌ للفاعل ولا يقال : الربّ مطلقاً إلّاللَّه تعالى المتكفّل بمصلحة الموجودات . . . والمتولّي لمصالح العباد ؛ « 4 »

--> ( 1 ) . سوره نساء ( 4 ) : آيه 174 ( 2 ) . سوره يوسف ( 12 ) : آيه 24 ( 3 ) . سوره قصص ( 28 ) : آيه 32 ( 4 ) . المفردات فى غريب القرآن : 184